De laatste dag van de week is begonnen, de laatste dag voor de vakantie. De wens naar vakantie is nog nooit zo sterk geweest, even weg van school en even geen verplichtingen. Nu de donderdag voorbij was gegaan is het gevoel helemaal sterker. Want gister was niet mijn dag.
Terwijl een apart gevoel door mijn lichaam ging in de middag. Een gevoel die al een lange tijd niet meer op bezoek was geweest, wist ik weer even wat er ook weer aan de hand was. Een gevoel van trillende handen, controlle verlies, en de schrokken waren weer terug. Even stond de wereld op instorten, want stiekem hoopte ik dat ik hier vanaf was. Maar helaas, het is een deel van mij en dat zal het altijd wel blijven. De concentratie in de avond voor het borduren was er niet, en zo lag mijn borduurwerk stil in een hoek.
Tijdens het koken sneed ik weer in me vinger. Mijn handschrift werd weer erg lelijk en vandaag is mijn controle wel iets meer terug. Het tintelen, trillen is helaas nog wel aan wezig. Van de week kwam het boek binnen waar ik op wachte, het boek “Hoog sensitieve personen van Elaine N. Aron” een paar bladzijders zijn gelezen, maar algouw vertrok ik naar dromenland.
Een vreemde droom/Nachtmerrie kwam langs, een droom waar een man drie vrouwen vermoorde. Alle drie op het strand ene verdween in een vissers net, andere weet ik niet meer. Zogenaamde ongelukken, een vreemde manier om zo in detail te dromen, en het nog te weten als je wakker word.
Vandaag is het laatste dag, eten bij me Schoon opa en oma. Dan is het vakantie, wat is dat lekker.
Iedereen die ook vakantie heeft. Een hele fijne vakantie, geniet er van!
















